Archive for Pang-araw araw na mga pangyayari

True Goodbyes are the Ones Never Said or Explained

This post is pretty long. I need your patience, please.
First of all, I don’t want to be melodramatic… but I really liked the quote I found while I was “google-ing”. (KIDDING)
So here it goes..
I’m closing this blog. I know for some people, it’s not a big deal but it is, for me.  Like I said earlier, I don’t want to be melodramatic but for me, closing a blog is just  like closing a few chapters of my life.
Every time I write, real emotions were there and every time I hit the “Publish” button, there’s a certain feeling that’s hard to explain in words because it was more that happiness and satisfaction.  Each post I wrote was made out of love, even the simplest and shortest post.
“True goodbyes are the ones never said or explained.” I was thinking if i will just leave my blog alone and get over it or I’ll inform every one about this blog-closure thinngy. Obviously, I chose the second option.
I decided to inform every one because if I’ll just leave my blog like that, I was being unfair. I mean, it was MY BLOG after all. Second, I don’t want my regular readers—if i have regular readers—to continue checking it every day knowing that it is already closed.
So why am I doing this? Closing my blog? What am I thinking?
Well, to be honest, there were bitter memories that I want to delete in the insane circuits of my brain—as if they never existed—and this blog is a part of it. I’m not saying that all posts had bad memories but there are some. If there are bitter memories, it means that I won’t be able to write good posts and I don’t want that to happen.  I don’t want people to lambaste my work.

I just want to remind every one that I DO NOT REGRET creating this blog.  It’s hard for me but I think this is the best idea that my brain could ever produce—for my blog—(KIDDING). I know it would be the best…I hope…It should be.

I want to thank the people who inspired me for creating such a wonderful blog. (YOU KNOW WHO YOU ARE). My blog would really suck without you.

I want to thank the people who inspired me for creating such a wonderful blog. (YOU KNOW WHO YOU ARE) My blog would really suck without you.
For those people who had been a part of it, (YOU KNOW WHO YOU ARE) THANK YOU! (…from the bottom of my heart)
For those people who helped me to promote my blog, (YOU ALSO KNOW WHO YOU ARE) THANK YOU! THANK YOU! THANK YOU!
For those people who thinks that my blog was a Huge Help for their projects, assignments, etc., (especially the liham pangangalakal part) THANK YOU SO MUCH! YOU KNOW WHO YOU ARE AND I ALREADY SENT MY “THANK YOU e-MAILS” FOR YOU!
And last but not the least, for the 7,121 people who visited my blog, I OWE YOU MY DEEPEST AND MOST PROFOUND GRATITUDE! You guys are the best blog-readers ever!
Thanks for reading guys (and also for your patience) I want you to know that at this very moment, I’m working on my new blog that will be out soon.
New blog-New inspiration.
You wanna know who that person is?
well..
My inspiration is one of my favorite authors, STEPHENIE MEYER! tadaaaa!
I hope you’ll visit my new blog soon. Thanks again for reading!
*THIS BLOG IS OFFICIALLY CLOSED*

Leave a comment »

BEST OUTBOUND EVER!

October 15, 2008

Ito lang naman ang araw na super hinding hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko… OUTBOUND PO NAMIN! YAY! Sa Dolores, Quezon, MT. BANAHAW…

Nung una, mejo hindi ako excited sa di malamang dahilan.. Pero, wah! pagdating na pagdating ko sa school, AYAN NA! hahaha..

hmm,, ang aking partner ay si RAFAELLA LASIC at infernez, ang dami niyang dalang pagkain! aahahaha!!

Ang team leader namin ay si SIR RON, at ang mga faciliators namin ay sina KUYA RESTY (EMO BOY), KUYA ERIC (ERICH DAW PAG GABI..LOL PEO JOWK LNG EUN) at syempre si KUYA RAN! (WAAAHH!!)


Pagdating namin, ILOG AGAD! at ang lamig ng tubig! haayy!

After nun, pumunta kami sa Husgado Cave.. hayy,, kala ko hindi ako magkakasya kasi naman eh, anxikip! ahahaha! Pero nakadaan naman ako, anxaia db! Pagkalabas namin,, kainan na!!

At pagkatapos, eto na,.. ang Kalbaryo ng aming buhay! Umakyat na kami sa bundok (KALBARYO) sobrang hirap! at ang masaklap dito, kalahati nalang ang tubig ko! Sobrang tindi ng sikat ng araw.. akala mo mamamatay ka na sa sobrang hirap at pagod.. pero kapag narating mo na yung tuktok,, hayy MAWAWALA LAHAT NG PAGOD MO!

Ako yung nasa Right ~ ung babaeng nka pigtail.. hehe


Pagkatapos nun.. pababa naman,, at least hindi mxadong nkakapagod, compared sa pag akyat.. tapos,, tapos.. ILOG ULIT! SAYA!!!


Syempre naman, lahat ng kasiyahan, matatapos din.. Kasi pauwi na kami.. pero may continuation pa pala!!

Sa bus.. UMATAKE NA ANG KAKORNIHAN NI KUYA RAN! Pero sa bawat jokes niya,, natatawa kami.. kahit korni! ahahaha


eto yung iba:

Kuya Ran :”knock knock”
Ozamis : “Who’s There?”
Kuya Ran: “Atat na baka”
Ozamis : “atat na..”
Kuya Ran: “Moooo!!”

~~~

Kuya Ran: “Knock knock”
Ozamis : “Who’s there”
Kuya Ran: “May kumaway”
Ozamis : “May kumaway who?”
Kuya Ran: “May kumaway downtown, walking fast Faces pass and I’m home bound”

~~~

Kuya Ran: “Knock knock”
Ozamis : “Who’s there”
Kuya Ran: “banana q”
Ozamis : “banana q who?”
Kuya Ran: “
Nobody wanna see us together But it don’t matter no Banana q

hahaha! marami pa yan! at infernez.. ANG GANDA NG BOSES NIYA!


Marami akong mga natutunan.. Marami rin akong mga naiuwing magagandang memories at experiences! Isa sa mga magaganda kong naiuwi ay ang pic na ito:

ang pic namin ni kuya Ran! =p kahit chaka ako dito.. haha!


Ang saya talaga, kahit kailan, di ko talaga ito Makakalimutan!

Leave a comment »

Ikaw, 2-timer ka ba?

2 timer ka ba? o baka naman 2 o higit pa!  wahahaha!

sa totoo lang wala akong maisip na bagong topic hanggang sa bigla nalang sumagi sa isip ko ang mga salitang “TWO TIMER” sa di-malamang kadahilanan~ (whoa~!)

So ayon, balik tayo sa tanong ko- 2 timer ka ba? O baka naman dalawa o higit pa! haha,! Alam niyo ba na posibleng ma-bad karma kayo sa ginagawa niyo? ahehe, siguro sasabihin ng iba :

1. Bakit, masama bang magsaya?
Hindi po! Pero masama ang manloko!

2. Bored na kasi ako sa gf/bf/ ko eh..
Kung bored ka na, then do something about it! hindi sagot ang pagiging 2 – timer mo sa problemang yan.. its either kausapin mo gf/bf mo tungkol dito o kaya naman MAKIPAG BREAK KA NALANG!

3. Wala kasi akong magawa sa buhay ko..
Excuse me, marami pong pwedeng gawin sa buhay- kumanta, sumayaw, mag-drawing, gumawa ng blog,  MAG-ARAL, MAG TRABAHO, TUMULONG SA MAGULANG at marami pang iba.. wag lang bisyo dahil masama rin yon! kung wala ka talagang magawa- ilublob mu nalang muka mo sa bowL (ECHOS!)

Ang pagiging 2 timer ay connected din sa Isang tao na may bf/gf na, nagkaka-crush pa sa iba

Hindi ko namang sinabing magkapareho yan, sabi ko connected! ang pagiging 2-timer at pagkakaroon ng affair / crush sa iba ay isa lang ang ibig sabihin : hindi ka faithful sa partner mo..! haayy naku,,!
Eh pano naman yung taong maraming crush? , pero walang GF/BF?

Siguro ok lang yun, kc wala ka namang commitment eh- wahh hindi rin siguro! , masama rin ba yun? wahaha. Basta wag nalang ugaliin kasi pag nasanay ka ng ganyan, tapos bigla kang nagkaroon ng bf/gf.. naku lagot na., kawawa naman yung magiging gf/bf mo, tapos iisipin pa ng mga tao na playboy/playgirl ka.. (meron bang play lesbian at play bakla? ) joke *PEACE*

Final words for this post

siguro dapat nang itigil ang pagiging 2 timer dahil ito ay may HINDI MAGANDANG maidudulot ITO sa’yo at sa partner mo! at tska masama yun noh!  just always remember this :

a SUCCESSFUL RELATIONSHIP requires
falling in love…
Many many times
WITH THE SAME PERSON

*Law of Impenetrability*
..states that

NO TWO THINGS CAN OCCUPY THE SAME SPACE, AT THE SAME TIME

*~thank you at sana naman ay may natutunan kayo~*

Comments (1) »

Total Echos!~~

Whew.. What a day!!

ang araw na ito, punong puno ng ka-echosan at ka-dramahan!

KA-ECHOSAN

1. Club day kanina, at pinanood namin ang “The 11th Hour”. Sayang nga lang at hindi namin natapos, kulang na kasi sa oras…

~grabeh naligaw pa kami ng sis tintin ko, absent minded ata kami eh! Galing kaming 5th floor, ang pupuntahan namin, sa 3rd Floor. Hai nako, dumeretso kami hanggang ground floor at umakyat kami sa may hagdan. Pagkatapos ay may pumigil sa amin dahil stairs pala yun ng mga boys,, hayy,, adik ata kami..

2. Sa Filipino naman, nag review kami para sa NCAE

~may mga sasagutan kasi, pagkatapos, ang aming guro ay may dala palang cd player at cd-MGA AWITING PAMBATA! hindi ko masagutan ang NCAE Reviewer dahil walang pumapasok sa utak ko kundi ang awiting pambatang ito:

“Linggo, Lunes
Martes Miyerkules
Huwebes, Biyernes, Sabado
Pitong araw sa isang Linggo
Sabay sabay nating awitin”

Mabuti nalang napag-desisyonan na i-off nalang ang radyo dahil lahat kami ay napapakanta.. WAHAHAHA!


KA-DRAMAHAN

1. Haii ako nanaman! Naalala niyo ba si T#2? Itago nalang naTin sya sa namesung na: MS.INJUSTICE.

Papaano naman kasi, PINAIYAK NIYA AKO! wahaha, joke,, not exactly.. ah bxtah, its a long story, di ko na kailangang i-emphasize pa.. dahil gusto ko na itong makalimutan~

2. Ayos na kaming lahat sa barkada maliban sa ISA..

well mukang ayaw na nya makipag-usap sa amin, kaming lahat, binabaan na namin ang aming pride, pero eto sha, mukang desidido na syang tumiwalag sa amin! PERO DI AKO PAPAYAG! as in ayaw nya talaga kaming kausapin, masakit sa kalooban yun ah,, AFTER EXTENDING MY TIME IN SCHOOL FOR 30 MINUTES, PARA LANG ANTAYIN XA.. eiunshh,, inwan lng kme,, aayusin ko na nga sana etong gulo namin eh kxo haizz,, basta..

eun eh di crying crying nnman accu,, haha, tlgang d ko mapigilan umiyak eh.. kasi lahat naman kami may pagkakamali, at sana lang friend, wag mong isipin na pinagkakaisahan ka namin, we’re friends, we’re barkada,, pwede ba naman namin un gwin sayo?

eto isa pa, sana nmn isipin mo rin na may pagkakamali ka din. siguro di mu lng napapancn.. pro, pareparehas lang tayong nasasaktan dito.. sympathy lng yan eh.., ilagay mu sarili mu sa sitwasyon nmin, ilalagay din namin sitwasyon namin sayo.. at sigurado magkaka intindihan tayo..

Last words for this post

hindi ko na mabilang kung ilang beses ba accu nag-cry sa araw na ito.. ganyan tlga eh,, mababaw kxe luha ko eh.. pero infernes, ramdam ko ang sakit ng mata ko ngayon sa pagcocomputer ko ha~!

Pero kayong mga iniiyakan ko, friends, SPECIAL KAYO~ sabi nga db, mas special dw ang tears kxa sa smile.. kasi ang smile pwede mong ibigay khit kanino,, yung tears, sa mga mahahalagang tao lang sa buhay mo~~

Pero sa case ni ms. injustice, hindi ako naiyak dahil special sya,, naiyak ako kasi naiinis ako!

~*WAHAHAHA*~


Comments (1) »

Spaghetti Curse

HELLO FRIENDS!

musta naman kayo?

haixt.. ang araw na ito, hindi masyadong naging masaya.. ikukwento ko nalang mamaya! pero sa ngayon, eto muna:

kaninang lunch ay magkasabay kami ni SIS TINTIN ko, wala kaming maisip na kainin hanggang sa makita namin ang spaghetting mukang katakam takam,,

Kaya ayon, bumili kami.
Tapos biglang ~woooooosshhh~

kakaiba ang texture ng spaghetti. Masyadong Madulas! waahahaha!

Pakiramdam namin kami ay isinumpa at feeling namin pinagtinginan kami ng kapwa namin estudyante. Panu naman kasi..

ANG KALAT NAMIN KUMAIN!

ahahaha..

naalala ko nga yung spaghetti na handa ko nung 7th birthday ko,

pero infernez, masarap naman sya! kaso nga lang, HIRAP KAININ!

spaghetti curse talaga. Siguro matatagalan uli bago kami bumili ulit nun!

~HAHAHA~

Comments (2) »

Hindi lahat ng Istorya ay may Happy Ending…

grabeh talaga, nasundan nanaman ng kalungkutan ang aking panandaliang kasiyahan..

1.Naranasan ko ang isa sa pinakamalaking problema sa Pilipinas, ang “INJUSTICE” naparusahan ako sa kasalanang di ko naman ginawa,, haixt.. at FOR FIRST TIME sa highschool, naisulat ako sa “STUDENT RECORD NOTEBOOK” para sa mga estudyanteng nakakakuha ng offense…

at ang kaso?

WALANG STUDENT’S MANUAL!

haixt, ganito nalang, ang manual ko ay na kei T#1 dahil ito’y hiniram niya,. e2 namang si T#2, nagpasulat sa manual, kaya ayun, wla ako dhil ito ay hawak nga ni T#1. Kaya naman, ito ay ipinag bigay alam ko kay T#2, at ang sagot niya?

T#2: “Kahit na kay T#1 yan, wala ka pa ring manual..,, Isinulat kita para malaman ni T#1 na nasa kanya pa ang manual mo..”

HINDI KO ITO ISINULAT UPANG MANIRA NG IBA..
ang tanong ko lang,,

Ano ang kasalanan ko? Kasalanan ko bang magpahiram ng isang bagay na hanggang ngayon ay hindi pa naibabalik sa akin?

Well,, SIGURO! dahil bilang estudyante, responsibilidad kong malaman ang mga bagay na dapat kong dalhin at gamitin..

Ang tanging hinihingi ko lang..

KONSIDERASYON

*ako ay naipit sa gitna nang dalawang taong nasa posisyon*

anong dapat kong gawin?

pakiusapan ang dapat pakiusapan..
kausapin ang dapat kausapin..

MABABAW BA AKO?
MARAHIL OO!

Pero ganyan talaga kapag ang isang tao ay may goal na…

ah bxtah! mahabang istorya!!!!!

KAILANGAN KO LANG NGAYON NG ICECREAM!

WAAAAAAAAAAHHHHH!!

whoopss.. hindi pa tapos
^_^

2. Papasakay ako ng jeep, at biglang may sumalubong sa akin na isang malaki at maitim na usok!! (ahem, ahem,,) ang saya db?

3. Naubusan ng ink ang aming printer habang ako ay nagpi-print..,

~wahaha~

wala akong ibang magawa kundi tawanan ang lahat ng ito!

KAYA KAYO NA NAMOMOBLEMA RIN NA TULAD KO.,.

just always stay happy and motivated,.,
tomorrow is another day , only God knows what will happen..

malay niyo, bukas ulanin kayo ng swerte!

ahaha,,

Enjoy the Present to the Fullest!

~*end of transmission*~

Comments (1) »

Haggardness is next to Ugliness

Mga kaekekang naganap kani-kanina lamang,,

haixt,, umaga pa lang kung anu ano nang nangyari sa akin

1. Lahat kami (sa bahay) late nagising
2. Kung kailan na-late kami ng gising, napakaaga nmn dumatng ng aming sundo.

3. Nakarating ako ng school nang hindi pa nagsusuklay.,

~*naalala ko tuloy ang motto namin ng friend kong si Klyde na “Haggardness is next to Ugliness”*~

Pero, may Maganda rin namang Pangyayari..

NATAGPUAN KO NA SI MR. CALCULATOR!!

haixt,, asa seatmate ko lang pala..

MARAMING SALAMAT KAY KAREN MAE P. CASI na siyang nangalaga sa aking calculator sa loob ng dalawang araw! MABUHAY KA CASI-SEATMATE!!

gumawa pa naman ako ng special message para sa calcu ko,,=p

my dearest calculator, nasan ka na ba?
posible sigurong nagtatampo ka…
kasi naman, nabalitaan mo na
na kailangan talagang palitan na kita…

Sorry kung mejo pinabayaan kita..
Dahil sa’yo marami na akong test na naipasa..
kaya naman calcu, sa iyong kaalaman
Nagsisisi ako, I’m really sorry talaga!

,,can’t stop thinkin’ of you,.,
u really mean a lot to me
My dearest calcu, kailangan kita
Kaya please lang, sana magbalik ka na!

^_^

*JARRAAANNN* at nagbalik na sakin si mr. calculator!

Comments (2) »

El Decanso, Nawa’y magtagumpay aku!

**TAADAAAAAAAAA**

Mei blog na rin ako sa wakas!

Sa totoo lang, ako’y nahirapan sa pasikot sikot dito sa wordpress!

ngunit,, mabuti nalamang at nandito at ramdam ko ang presensya ng aking sis-friend na si MIHO na siyang gumagabay sa akin sa patungo sa pag-unlad ng aking mahiwagang blog!

Bakit El Decanso?

Ganito yun..,

Lubhang nasiyahan ako sa blog ng aking Friendships na cna Enma at Miho kaya naman eto ako, na-inspire at gumawa na rin ng blog!

teka, bakit nga ba el decanso?

sa totoo lang, wla tlga akong maicp na pwedeng blog domain, hanggang sa napuntahan ko ang isa sa mga paborito kong sites na http://dictionary.reference.com at **JARRAAANNN** napansin ng aking mga mata ang “Spanish Word of the Day” . Pagkatapos ay *CLICK* lumabas ang word na decanso na meaning ay “rest” o “time off”

kaya nmn, habang ako’y may free time at nagpapahinga, sasabayan ko na ng isang masigasig na pagsusulat dito sa “El Decanso”!

~Ayan nagsimula na ang evolution ng aking blog~

NAWA’Y MAGTAGUMPAY AKO ^_^

Comments (5) »